c r e a t i v e & c r i t i c a l + + b l o g

เป็นยังไงกันบ้างกับฝนที่มาก่อนฤดูไปนิดนึง แต่ตกลงมามากไปหน่อยของเมืองไทยในปีนี้
หลายๆคนที่ชอบหน้าฝนก็คงจะฉ่ำชื่น หัวเราะถูกใจเป็นที่ครึกครื้นแบบผม
แต่หลายๆคน ที่หลงรักสายลมร้อนแผ่วผ่าวของฤดูร้อนก็คงเซ้งไปตามๆกัน
ด้วยฤดูร้อนที่สั้น แต่ร้อนแรงยังกับไฟเออร์ของปีนี้
ทำให้ใคร ต่อใครอดไปเที่ยวทะเลตามที่วางแผนไว้

ไม่ได้จะมาบอกหรอกครับว่าทะเลไทยสวยมากแค่ไหน
แต่อยู่ดีๆวันนี้ตอนฝนตกหนัก(ถึงหนักมาก) ในกรุงเทพฯ ทำให้ผมนึกถึงเพลงเพลงหนึ่ง
คนที่หลงรักฤดูร้อนน่าจะรู้จักเพลงนี้กันบ้าง ไม่มากก็น้อย
เพราะเพลงนี้เกี่ยวข้องกับชายหาดที่จั่วหัวไว้ตั้งแต่ชื่อเรื่องแล้วครับ
ซึ่งคงจะเป็นเพลงอะไรไปไม่ได้นอกจากเพลง The Girl From Ipanema เพลงชาติของดนตรีแบบบอซซาโนว่านั่นเอง

ตลอดช่วงที่ฝนตกหนักสุดๆของวันนี้ทำให้ผมนึกถึงเพลงนี้ขึ้นมาโดยไม่มีสาเหตุ
แต่ความอึมทึม มืดมัวซัว ไม่ได้ทำให้นึกถึงตัวเพลงที่แสนฮาเฮเลย
ผมกลับนึกถึงผู้หญิงบราซิลเลี่ยนคนนั้นที่เพลงกล่าวถึง
ว่าเธอจะสวยขนาดไหนถึงกับที่ Antonio Carlos Jobim ครูเพลงบอซซ่าต้องแต่งเพลงๆนี้ให้กับเธอ
อยากรู้แล้วใช่ไหมครับ? อยากรู็ผมจะบอกให้

ย้อนกลับไปช่วงปี 1960 นึกถึงภาพชายหาด Ipanema ณ กรุงริโอ เดอ จาเนโร ประเทศบราซิลที่คราคร่ำไปด้วยผู้คน
สูง ต่ำ ดำ ขาว ยาก ดี มี จน ล้วนมีให้เห็น
แต่ที่พบเจอได้มากที่สุดคือผู้หญิงสวย
กระทาหนุ่มโจบิมกำลังสอดส่ายสายตาตามปกติในบ่ายหน้าร้อน(ที่ฝนไม่ตก) ในร้านเหล้าเล็กๆริมหาด
ในมือข้างหนึ่งประคองแก้วรัมไว้
อีกข้างโอบกอดกีตาร์คู่ใจไม่ห่างกาย
แต่นัยตาหลังเลนส์แว่นกันแดดของเขาไปสบพบเข้ากับหญิงสาวคนหนึ่งที่เดินผ่านมาพอดี
ไม่เหมือนกับหญิงงามบราซิลเลียนอื่นๆที่เคยพบพาน

(ผมคิดว่าตอนนี้โจบิมคงน้ำลายหกอยู่)

พอได้สติก็รีบหยิบกีตาร์คู่ใจแล้วเล่นคอร์ดคอร์ดแรกของเพลง
ซึ่งในเวลาต่อมา เป็นหนึ่งในเพลงที่ถูกร้องต่อมากที่สุดในโลก
เพลงที่ซึ่งสดุดีหญิงสาวคนนั้น
คนที่มีชื่อว่า Heloísa Pinheiro

หญิงสาวผู้ถือเป็นต้นกำเนิดเพลงอมตะเพลงนี้เป็นชาวริโอโดยกำเนิด เติบโตขึ้นมาอยู่ริมหาดมาตั้งแต่เด็ก
เธอจึงได้รับความงามแบบ carioca(ชาวริโอ เดอ จาเนโร) มาเต็มพิกัด จากการบ่มเพาะด้วยแสงเพราะอาทิตย์ สายลม และไอทะเล
ดังคำกล่าวของคนบราซิลด้วยกันเองที่พูดถึงความงามของหญิงสาว carioca ไว้ว่า

‘”the exemplar of the raw Carioca: a golden-tanned girl, a mixture of flower and mermaid, full of brightness and grace, the sight of whom is also sad, in that she carries with her, on her route to the sea, the feeling of beauty that fades, of the beauty that is not ours alone — it is a gift of life in its constant, beautiful and melancholic ebb and flow.”

ไม่ต้องถอดความนะครับ เข้าใจแจ่มแจ้งกันดีแล้ว
จึงไม่แปลกใจเลยที่ทำไมหนุ่มๆริมหาดนี้จึงหลงไหลเธอคนนี้เข้าขั้นหัวปักหัวปำ
เพราะเธอเล่นเดินไปโรงเรียนที ผมสยายที
เดินกลับบ้านแวะซื้อบุหรี่ให้แม่ ก็ฉีกยิ้มพิมพ์ใจซะยังงั้น
โจบิมและผองเพื่อนทนไม่ได้ครับ จึงแต่งเพลงแซวแม่สาวคนนี้เป็นเพลง Garôta de Ipanema ซะเลย

โดยเนื้อเพลงเดิมแต่งขึ้นเป็นภาาาโปรตุกีสโดย Vinicius de Moraes ซึ่งร้องครั้งแรกโดยราชินีเพลงแจ๊สตลอดกาลอย่าง Astrud Gilberto ในปี 1962
เราลองมาดูกันชัดๆดีกว่าว่า เธอสวยขนาดไหนกันจากเนื้อเพลงเพลงนี้ครับ

Tall and tan and young and lovely
the girl from Ipanema goes walking
and when she passes
each one she passes
goes “Ahhh!”

When she walks she’s like a samba
that swings so cool and sways so gently
that when she passes
each one she passes
goes “Ahhh!”

Oh, but he watches so sadly
How can he tell her he loves her?
Yes, he would give his heart gladly.

But each day when she walks to the sea
she looks straight ahead
not at he.

Tall and tan and young and lovely
the girl from Ipanema goes walking
and when she passes
he smiles
but she doesn’t see.
She just doesn’t see.
No, she doesn’t see….
[เนื้อเพลงฉบับภาษาอังกฤษแตงโดย Norman Gimbel ครับ]

…
เวลาบ่ายโมงในขณะที่ออฟฟิศยังไม่มีใครกลับมาจากกินข้าวเที่ยง
ผมปิดเพลงนี้ที่ฟังมาได้กว่าสิบรอบแล้วมองออกไปดูกรุงเทพในแบบฉ่ำฝน และฟ้าสีเทา
แต่สาบานได้ว่าในนาทีนั้น
ผมได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่ง ดังแว่วแผ่วมา

ป.ล.